Motyw Turcji w „Panu Wołodyjowskim”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Pan Wołodyjowski” opowiada nie tylko o Polakach, lecz także o Turkach. W jednym z rozdziałów Henryk Sienkiewicz szczegółowo opisuje wygląd pospolitego ruszenia sułtana, z którym przyjdzie zmierzyć się bohaterom dzieła. Ten motyw, choć może niezbyt wyodrębniony z treści utworu – stanowi jednak przykład talentu prozatorskiego Sienkiewicza, jego wiedzy na temat egzotycznego kraju oraz znajomości specjalistycznych pojęć i słów, którymi posługiwali się Turcy.

Opisując pospolite ruszenie, Sienkiewicz mówi o pięćdziesięciu tysiącach krymskiej i astrachańskiej ordy, o murzach i bejach wyruszających na pomoc Doroszowi i Kozakom zamierzającym napaść na Rzeczpospolitą i tym samym szerzyć „świętą wojnę przeciw chrześcijaństwu”.

Według słów narratora, za hasłem świętej wojny ruszyło pół Afryki i Azji: zastępy konnych begów bośniackich o barwie zorzy, dzicy wojownicy albańscy, piechota walcząca handżarami, watahy serbskich poturczeńców, lud znad Dunaju, znad Bałkanów, znad gór Greckich. Za Azją podążali Wołochowie, Mułtańczycy, Tatarzy dobrudzcy i białogrodzcy, kilka tysięcy Lipków, Czeremisów. Pospolite ruszenie szło z Siwaku, Damaszku, Azji, Bagdadu, a tłumy dzikich górali z gór Azji Mniejszej, Eufratu i Tygrysu.

Arabowie stanęli na wezwanie kalifa, zgłosili się koczownicy pustynni od Medyny do Mekki, Egipska potęga z Kairu przypędziła setki tysięcy koni, bawołów, wielbłądów i owiec na błonie. Narrator podkreślał, że wśród wojowników można było wyróżnić „białych, ciemnych i czarnych”, posługiwali się różnymi językami, nosili odmienne stroje, każdy miał inną broń, łączyła ich tylko wiara w Allacha.

Sienkiewicz opisał także styl życia przy sułtańskim dworze: mnogość służby (więcej niż wojsk w Rzeczypospolitej), obfitość jedzenia, olbrzymi tabor prochów, namioty przypominające równiny i tworzące osobne miasto lśniące od purpury, złotych haftów, atłasów. Stroje straży zbrojnej były równie kolorowe: czarni z Abisynii nosili żółte i niebieskie kaftany, hamalowie z kurdyjskich plemion byli ubrani w luźne ciuchy przydatne przy noszeniu ciężarów, a pachołki uzbeccy przysłaniali swe piękne twarze jedwabnymi frędzlami - służba była barwna jak kwiaty stepowe.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  cytaty
2  „Pan Wołodyjowski” - streszczenie w pigułce
3  Motyw bitwy w „Panu Wołodyjowskim”



Komentarze
artykuł / utwór: Motyw Turcji w „Panu Wołodyjowskim”







    Tagi: