Charakterystyka bohaterów drugoplanowych
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Antoni Chropowicki – podkomorzy smoleński, późniejszy wojewoda witebski, zacny, zgodny i dobry realista.

Snitko – herbu Miesiąc Zatajony, wierny żołnierz Michała Wołodyjowskiego oraz miłośnik humoru Zagłoby, dobroduszny, wesoły służbista, który całe życie przeżył w wojsku.

Motowidło
– dowódca semenów, chudy, flegmatyczny, wysoki Rusin, który dwadzieścia lat spędził na wojnach.

Zydor Luśnia – żołnierz Michała, wachmistrz dragoński o płowym wąsie, z pochodzenia Mazur; znany z okrutnych metod zabijania wroga, swoją zawziętość oraz pamiętliwość udowodnił, wbijając Azję na pal.

Marcin Bogusz - szlachcic z rubieży, wychowany w grozie kozackim i tatarskim, pertraktował z Azją, aby tatarscy rotmistrzowie wrócili do hetmana Kryczyńskiego lub przeszli do sułtana.

Piętka – czeladnik ze Żmudzi, wierny sługa i przyjaciel Michała.

Halim - dawny sługa Tuhaj–beja, w czasie akcji właściwej powieści murza u Dobrudżan i zaufany człowiek Azji.

Kryczyński – z pochodzenia Tatar, pułkownik jednej z lipkowskich chorągwi, który zdradził ojczyznę i przeszedł do ordy dobrudzkiej, gdzie zajmował się przeciąganiem Lipków na pogańską stronę.

Muszalski - żołnierz Michała i jego przyjaciel, sławny w oddziale dzięki talentowi łuczniczemu. W młodości żył na ojcowiźnie, na Ukrainie koło Taraszczy. Po matce odziedziczył dwie wioski koło Jasła. W jego żyłach płynęła „zacna” krew, wywodził się z rodu wodza Samnitów zwanego Musca (po polsku „mucha”), który po wyprawach na Rzymian służył na dworze syna Piastowego Ziemowita i otrzymał od niego szlachectwo.

Był niespokojnym duchem, odkąd pamiętał ciągnęło go na Dzikie Pola. Nasłuchawszy się opowieści swojego swarliwego sąsiada, prostego chłopa kozackiego spod Białocerkwi Dydiuka, wojującego w młodości na Siczy, sam chciał spróbować wojennego życia.

Między bohaterami ciągle dochodziło do kłótni i bójek. Pewnego wieczoru napadła na nich orda i Muszalski został wzięty w jasyr do niewoli u Sałma–beja, bardzo złego dla niewolników bogatego łotra. Choć chciał się wykupić, pisał pod Jasło do Ormianina mieszkającego nieopodal jego majątku, to jednak pieniądze nie dotarły. Po przewiezieniu go do Carogrodu, został sprzedany na galery. Przykuty do wioseł miał tak spędził resztę życia aż do śmierci z wycieńczenia w łańcuchach. Jakby tego było mało, został przykuty do…Dydiuka. Poznał go po głosie, ponieważ sąsiad był bardzo chudy, miał brodę do pasa.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motyw burzy w „Panu Wołodyjowskim”
2  Charakterystyka Azji Tuhaj–bejowicza
3  Geneza „Pana Wołodyjowskiego” i uzasadnienie tytułu powieści



Komentarze
artykuł / utwór: Charakterystyka bohaterów drugoplanowych







    Tagi: