Adaptacje filmowe „Pana Wołodyjowskiego”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ostatnia część Trylogii paradoksalnie jako pierwsza doczekała się ekranizacji. 28 marca 1969 roku na ekrany polskich kin weszła superprodukcja w reżyserii Jerzego Hoffmana zatytułowana tak jak powieść „Pan Wołodyjowski”. Film realizowany był niemal przez rok za gigantyczną jak na owe czasy kwotę czterdziestu milionów złotych. Dla potrzeb produkcji wybudowane zostały ogromne dekoracje plenerowe, jak chociażby całe miasteczko Raszków czy twierdza kamieniecka. Na potrzeby niektórych scen batalistycznych zaangażowano nawet kilka tysięcy statystów, w tym około dwóch i pół tysiąca uczniów, których kostiumy stanowiły wierne kopie prawdziwych strojów bojowych z epoki. Ponad dwugodzinne widowisko historyczne od razu stało się wielkim kasowym przebojem.

W pamięci widzów szczególnie zapadła wspaniała rola Tadeusza Łomnickiego, który wcielił się w postać tytułowego bohatera. Jednak zanim aktor stanął przed kamerą musiał przejść mordercze treningi z fechtunku i jazdy konnej. Wielką popularność dzięki „Panu Wołodyjowskiemu” zyskała także Magdalena Zawadzka, która wcieliła się w postać Basi. Jednak publiczność chyba najbardziej pokochała Mieczysława Pawlikowskiego, który brawurowo wcielił się w rolę Zagłoby i swoim talentem porwał cały film, urastając niemal do rangi głównego bohatera. Równie wspaniałe kreacje stworzyli Barbara Brylska (Krzysia), Jan Nowicki (Ketling), Hanka Bielicka (stolnikowa). Również młody Daniel Olbrychski (Azja), dzięki tej roli na stałe zapisał się w świadomości polskich widzów.

Twórcy filmu zostali uhonorowani wieloma nagrodami. W 1969 roku Jerzy Hoffman, Jerzy Lutowski oraz Jerzy Lipman, czyli reżyser, scenarzysta i operator, zostali wyróżnieni za „Pana Wołodyjowskiego” Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki I Stopnia. Ponadto obraz zdobył prestiżową Złotą Kaczkę przyznawaną przez pismo „Film” dla najlepszego polskiego filmu roku, a Tadeusz Łomnicki został uhonorowany nagrodą za główną rolę męską podczas Moskiewskiego Festiwalu Filmowego.

Pod koniec 1969 roku „Pan Wołodyjowski” zagościł w polskich domach. 14 listopada tegoż roku Telewizja Polska wyemitowała pierwszy z trzynastu odcinków serialu „Przygody pana Michała”. W odróżnieniu od filmu kinowego, serial zrealizowano w technice czarno-białej, która była dużo tańsza. Na stanowisku reżysera Jerzego Hoffmana zastąpił Paweł Komorowski. Znaczna część ekipy pozostała niezmieniona, także aktorska. Główne role odgrywali w zasadzie ci sami aktorzy, z wyjątkiem Jana Nowickiego (Ketling), którego zastąpił Andrzej Łapicki. Ze względu na swoją specyfikę serial był dokładniejszą ekranizacją powieści Sienkiewicza, ponieważ składał się z trzynastu dwudziestosiedmiominutowych odcinków.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motyw tortur w „Panu Wołodyjowskim”
2  Charakterystyka Michała Wołodyjowskiego
3  Charakterystyka szlachty w „Panu Wołodyjowskim”



Komentarze
artykuł / utwór: Adaptacje filmowe „Pana Wołodyjowskiego”







    Tagi: