Motyw bitwy w „Panu Wołodyjowskim”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Akcja powieści historycznej Henryka Sienkiewicza „Pan Wołodyjowski” koncentruje się wokół motywy bitew. Tytułowy bohater w czasie akcji właściwej bierze udział w kilku potyczkach wojennych, wśród których na krótkie streszczenie zasługuje podjazd na czambuł tatarski – tzw. bitwę Basi.

Po obu stronach Dniestru grasowały luźne watahy tatarskich rozbójników, zbiegów, grasantów, kozactwa, Węgrzynów i zbiegłej polskiej czeladzi. Buszowali po wołoskiej i polskiej stronie, mieli kryjówki w lasach, jaskiniach, napadali na stada wołów, koni, na osady, wioski, miasteczka, na kupców-pośredników, jadących z okupem do Krymu. Całą gromadą dowodziło kilku wodzów, mniejsze grupy były często wycinane przez większe. Byli uzbrojeni „w handżary i jatagany tureckie, w liścienie, w szable tatarskie i w półszczęki końskie wpuszczone w młode dębczaki i umocnione powrózkiem. Owa ostatnia broń w silnym ręku straszliwie oddawała posługi, bo kruszyła każdą szablę”.

Wataha koczująca przy Sierocym Brodzie była liczna. Ośmieliła się podejść aż pod Chreptiowo wiedząc, że komendę w nim trzyma słynny Wołodyjowski. Grupą liczącą około czterystu żołnierzy dowodził okrutny grasant Azba–bej.

Gdy Michał otrzymał wiadomość o kolejnym ataku czambułu, natychmiast wydał rozkazy. Kazał podprowadzić pod ich obóz na przynętę stada wołów, a w nocy wypuścił chorągwie Azji, Motowidły, generała podolskiego i podstolego przemyskiego, które miały okrążyć watahę i spotkać się u Sierocego Brodu. Baśka, patrząc jak chorągwie ustawiały zasadzkę na nieprzyjaciela, była podekscytowana. To była jej pierwsza wojenna wyprawa.

Po trzech godzinach razem z mężem, Zagłobą, Muszalski i dwudziestoma dragonami z wachmistrzem Mazurów wyruszyła na bitwę, ubrana w „szarwarki perłowego koloru, aksamitne, bardzo obszerne, podobieństwo spódnicy czyniące, a wpuszczone w safianowe żółte buciki: toż kubraczek równie szarej barwy, białym krymskim barankiem podbity i na szwach ozdobnie bramowany: toż ładowniczkę srebrną roboty wybornej: lekką szabelkę turecką na jedwabnych rapciach i pistolety w olstrach. Głowę jej przybierał kołpaczek z wierzchem z weneckiego aksamitu, piórkiem czaplim ozdobion, a żbiczym futrem naokół obszyty” - wyglądała jak hetmańskie dziecko. Wymogła na Michale zgodę na udział walce po warunkiem, że będzie się trzymała blisko niego. Wcześniej poradzi, jak ma ścinać głowy wrogów.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motyw pogrzebu w „Panu Wołodyjowskim”
2  Motyw ucieczki przed oprawcą w „Panu Wołodyjowskim”
3  Motyw podróży w „Panu Wołodyjowskim”



Komentarze
artykuł / utwór: Motyw bitwy w „Panu Wołodyjowskim”







    Tagi: